Home   /   Depressie en je omgeving   /   Getuigenissen   /   Getuigenis van een muzikant

Getuigenissen


Katrien
Prof. Dr P. Sienaert
Alain P
Patiënt
Marianne C
Patiënt
Claudia B.
Patiënt
Peter F
Patiënt
Anoniem
Patiënt
Jasper D
Zoon
Guy Swinnen
Muzikant
Tony
Partner
Sandra D
Collega

Getuigenis van een muzikant

Toen onze muziekgroep ‘The Scabs’ nog actief was ging alles me voor de wind. Wat ik aanraakte veranderde in goud. Maar rond mijn 40 jaar viel mijn groep uiteen….toen is alles begonnen. Ik piekerde me suf, had schrik voor de toekomst en langzamerhand sukkelde ik in een depressie. Niets leek nog te lukken. Ik had het gevoel dat iedereen me raar bekeek omdat ik met The Scabs gestopt was en nu enkel nog kleinere projecten deed. Ik voelde me onzeker en kwam niet graag meer onder de mensen. Ik bleef soms ganse dagen in bed liggen en geraakte langzamerhand in een isolement. Ik voelde me ook lichamelijk slecht. Achteraf vernam ik dat dit te maken met mijn hormoonhuishouding die grondig overhoop lag.

Uiteindelijk stapte ik naar een arts die me pillen voorschreef. Maar die nam ik niet superlang. Ik voelde me er wel beter door, maar mijn emoties leken afgevlakt. Als artiest en tekstschrijver heb je juist die emoties nodig om je ziel in je werk te kunnen leggen.

Mijn kinderen en mijn partner waren wel een grote steun voor me, maar toch is dat niet voldoende. Gelukkig stuurde mijn arts me naar een super psychologe. Door de gesprekken met haar begon het beter te gaan. Eigenlijk hebben we zelfs heel wat afgelachen. Ik besef nu heel goed dat je een depressie niet alleen aan kan en dat professionele hulp noodzakelijk is.

Ondertussen gaat het veel beter met me en wil ik iets doen voor mijn lotgenoten. Tijdens mijn donkere periode verbaasde het me hoe groot het taboe rond depressie is. Mensen worden echt gestigmatiseerd, zeker als ze tijdelijk ook in een psychiatrisch ziekenhuis worden opgenomen. En waarom? Depressie is per slot van rekening een ziekte die iedereen kan overkomen.

"Daarom heb ik absoluut niet getwijfeld toen men me vroeg om mijn schouders te zetten onder het project ‘Te gek’. We proberen door middel van muziek, poëzie en allerlei andere kunsten depressie onder de aandacht te brengen en alzo het taboe te verbreken. Wil je meer weten? Neem dan zeker eens een kijkje op www.sad.be/tegek/… en wie weet ontmoeten we mekaar wel eens op één van de vele initiatieven!"




Beoordeel deze pagina