Home   /   Depressie en je omgeving   /   Getuigenissen   /   Ik ben zo blij dat ik er met mijn arts over kon praten

Getuigenissen


Katrien
Prof. Dr P. Sienaert
Alain P
Patiënt
Marianne C
Patiënt
Claudia B.
Patiënt
Peter F
Patiënt
Anoniem
Patiënt
Jasper D
Zoon
Guy Swinnen
Muzikant
Tony
Partner
Sandra D
Collega

Ik ben zo blij dat ik er met mijn arts over kon praten

Hoe mijn depressie begon weet ik niet. Ik merkte gewoon dat ik langzamerhand nergens meer zin voor had en totaal lusteloos werd. Alles leek zinloos. Mijn toekomst leek zwart, ook al maakte ik de ene promotie na de andere. Van levensvreugde was geen sprake meer, alhoewel ik vroeger het zonnetje in huis was.

Op aandringen van mijn beste vriendin contacteerde ik mijn huisarts. Iets beter kon ik niet doen. Ze erkende zeer snel dat ik een depressie had en liet me duidelijk verstaan dat ik er zeer goed aan had gedaan bij haar langs te komen. Het feit dat er eindelijk een diagnose was gesteld gaf me opnieuw hoop. Hoop dat het gepieker zou stoppen en ik weer zou kunnen lachen. Licht aan het einde van de tunnel.

"Het feit dat mijn huisarts uiteindelijk een diagnose stelde gaf me terug hoop. Na drie weken voelde ik al dat de medicatie die ze voorschreef zijn werk deed. Bij mijn psycholoog kon ik mijn hart luchten. Ik zag terug licht aan het einde van de tunnel!"

Mijn arts schreef me medicatie voor en vertelde me dat het waarschijnlijk een maand of langer zou duren voor het geneesmiddel zou werken. Ze raadde me ook psychotherapeutische begeleiding aan.  Al na drie weken voelde ik een verbetering. Ik merkte het voor het eerst op het werk: toen me een nieuw project werd aangeboden, had ik er ook werkelijk zin in. En nu geniet ik ook weer volop van een avondje uit of een dagje shoppen.





Beoordeel deze pagina