Home   /   Depressie en je omgeving   /   Overzicht tips van lotgenoten   /   Een depressie nestelt zich traag maar zeker en is onmiddellijk herkenbaar.

Een depressie nestelt zich traag maar zeker en is onmiddellijk herkenbaar.

Je bent gans de dag somber gesteld, bijna onmogelijk om iets te doen, de kleinste activiteit vergt een bovenmenselijke inspanning die men niet altijd kan leveren.

Niets geeft je voldoening. Absoluut niets. Je humeur is wisselvallig, je wordt heen en weer geslingerd tussen rust en huilbuien. De dag schijnt lang te zijn, ongelooflijk lang. Je wacht vol ongeduld op het einde van de dag. Het gebeurt dat je aan het ergste denkt – steeds frequenter. Ik heb echt op het punt gestaan de sprong te maken, gelukkig is er een klein iets dat je doet vasthouden aan het leven. Ook vandaag nog, ben ik dankbaar voor dit « kleine iets ». Dit is werkelijk afmattend. 

Geloven dat met de tijd alles in orde zal komen en dat men het verborgen kan houden voor zijn naasten is een illusie: meestal wordt het erger, men piekert de ganse dag door, men zondert zich af. Men kijkt niet meer vooruit, men denkt alleen nog aan het verleden.

Persoonlijk, ben ik eerst bij mijn huisarts geweest omdat ik niet meer kon slapen en eten. Ik was mij ervan bewust dat dit zo niet langer kon duren vooral omdat ik dat jaar een scriptie moest afleveren. Ik heb hem alles uitgelegd, van oorzaken tot gevolgen. Hij schreef mij een antidepressivum voor (…) Ik ben zeker geen aanrader van het gebruik van antidepressiva, dit blijft een ernstige behandeling, maar soms is het nodig en helpt het u om het hoofd boven water te houden. Stoppen is mogelijk, progressief maar ook definitief. Consulteer niet te dikwijls allerlei forums, men wordt daar geconfronteerd met angstwekkende, dikwijls ook foutieve (valse), getuigenissen die ver van de realiteit staan. 

Ieder persoon is verschillend. Na ongeveer 3 weken ging het beter met mij, ik was rustiger, ik had mijn eetlust en slaap herwonnen. Intussen was ik ook gestart met een psychotherapie (cognitief-gedrag). Na 3 sessies ging alles reeds veel beter. Ik heb het geluk gehad dat ik in contact ben gekomen met een zeer bekwame psycholoog, die mij direct vertrouwen gaf en aan wie ik alles kon vertellen, zonder angst om veroordeeld te worden. Indien u geen vertrouwen heeft in uw psycholoog, ga dan op zoek naar een andere, de geneesmiddelen zijn een niet te verwaarlozen hulpmiddel maar jijzelf moet de grootste inspanning leveren, vooral door te praten. Psychotherapie kan pijnlijk (confronterend) zijn want het brengt soms pijnlijke zaken naar boven, maar dit is dikwijls echt wel nodig. Het deed me goed mijn rugzak leeg te maken, maar ik was vooral gerustgesteld dat er naar mij geluisterd werd. Geneesmiddelen zijn een steun, die het mogelijk maken verder normaal te leven, want daar zit de essentie: contact blijven houden met zijn naasten, blijven werken (indien mogelijk), interesse en passie blijven tonen voor de dingen die men voordien graag deed, sporten kan ook heel veel helpen. Kortom, blijven leven, want een depressie blijft niet eeuwig duren ook al dacht je dat eerst wel, snel zijn er tekenen van vooruitgang. Natuurlijk geven de geneesmiddelen ook nevenwerkingen: verlies van libido, licht geheugenverlies (omdat men meer verstrooid is). Wat het libido betreft, praat hierover met de partner maar, volgens mij, is een periode van seksuele onthouding van enkele maanden in de meeste gevallen geen drama. In tegendeel, dit bewijst de hechtheid van een koppel.  Gedurende deze periode hield ik een dagboek bij waarin ik alles noteerde wat ook maar in mij opkwam, zinnen weergeven “die goed doen”, neerschrijven wat mij die dag gelukkig maakte.

Mocht u dit ook overkomen, aarzel dan niet om erover te praten. Op het moment dat men genezen is, is men zich bewust van het feit  hoe kostbaar het leven is en dat doodgaan een verspilling zou zijn geweest.

 





Beoordeel deze pagina